த.அகிலன் சாத்தான்கள் ஊருக்குள்திரும்பின சாத்தான்கள் புன்னகைகளை வெறுப்பவைஸ.. பகலின் நிறம் மரணம் இரவின் நிறம் பயம் என்றாகியது, ஊர் பகலில் இறந்தவனை அடக்கம் பண்ணிவிட்டு இரவில் அடுத்;த சாவிற்கு காத்திருக்கலாயிற்று பாதித்தூக்கத்தில் அடித்து எழுப்பப்பட்ட…
சாரங்கா தயாநந்தன் உயிரிலிருந்து ஊறி ஒருவருக்காய் வழியும் அன்பெல்லாம் விழிகளிலே ஆரம்பிக்கிற விதிமீறி என்மன விழுகை உன் கால்களில் நிகழ்ந்தது. முறித்து ஆடுகிற உன் இசைப்பாதங்களில் தெறித்து விழுந்தது என்மனம் ஒரு தாளமாக. பின்னொருநாள்…
திலகபாமா கூண்டுக்குள் வெட்ட பட்ட சிறகுகளுடன் முன்னால் அளிக்கப் பட்ட நீரும் சோறும் சலிக்க கட்டி விட்ட வளையலில் ஊஞ்சலாடும் கிளிகள் முன்னிருக்கும் சோறு கிளிக்காகவா ? கூண்டுக்காரன் சதை பசி தீர்க்கும் தனக்கே…
தேவமைந்தன் வாழ்வதற்காகத்தான் வீடு திடப்பொருள்களுக்கு அல்ல. குறிப்பாக எஃகு நிலைப் பேழைகளுக்கு. அதிலும் குறிப்பாக ஓரம் மழுக்காத கொடூரம் ததும்பும் கட்டில்களுக்கு. மேலும் குறிப்பாக தூசி புழுதி காவாத உயரமான அடுக்குகளுக்கு. மரச்சாமான்கள் உயிருடன்…
ஹெச்.ஜி.ரசூல் ஒரே மெளனத்தின் இருவேறு பாய்ச்சல்கள் 1 வீட்டறையில் வந்து நின்றபோது தலைசுற்றி வீழ்ந்தாய் உலகம் சுற்றியது விரைவாய் கண்சிமிட்டிய நட்சத்திரம் ஒரு தீப்பறவையாகி மிதந்து வந்தது மெதுவாய் உடல்கூடாக கூடு உடலாக எந்தக்…
ஸி. செளரிராஜன் 1. சிறு மீன் கடலில் வால் துடிப்பின் சக பயணத்தில் புது உலகம் தசைச் சுவரோ ? இதுவரை கேட்காத சப்தங்கள் காதைக் குடைகின்றன பிரளயம் வடியக் கோட்டையாய்... எனக்குக் கீழே…
பா. சத்தியமோகன் 1990. இவ்வாறாக பலகூறி வேதமொழி அந்தணரும் பிறரும் நின்று துதி செய்து பிள்ளையாரின் திருவடிகளை தம் முடி மீது அணிய வரிசைபெற நின்றபோது அதில் சென்றணைந்த சிவபாத இருதயரும் தெய்வஞானக் கன்றான…
புகாரி வெறுமனே காலிப்பாத்திரமாய் அனுபவ வீணைகளை மீட்டிப் பார்க்காத பிஞ்சு விரல் நுனிகளுடன் காலப் பனிக்கற்கள் கரைந்த கணங்களில் என்னில் தெளிந்த நீரோடையாய் வாழ்க்கை சிந்தனைத் துளிகள் சொட்டச் சொட்ட அனுபவ ராகங்கள் கேட்கக்…
மட்டுவில் ஞானக்குமாரன் அந்த நேர்முகத் தேர்விற்க்கான முடிவை முன்னரே தெரியுமெனக்கு ஸ ஆனாலும் வரிசையிலே நிற்க்கின்றேன் ஒரு நப்பாசையிலே வெள்ளைக்காரனின் எச்சங்களை உடலிலே தரித்ததவர்களே கேள்விக்கணைகளை வீசினார்கள் அவர்களில் ஒருவனோ என் சான்றிதள்களை சரிபார்க்கிறான்…
சாரங்கா தயாநந்தன் அழகிய விடிகாலையொன்றில் விழித்து வாயில் திறக்க நின்றிருந்தது கறுப்புப் பூனை. நிறக்கலப்புப் பாவனைக்காய் மட்டும் முகத்தில் இரண்டு பச்சைக் கண்மணிகள் பதித்து. உறுத்துப் பார்த்தது. ஏதோ என்னில் தான் விழித்தது போல.…