செல்வராஜ் ஜெகதீசன், அபுதாபிஏன்? கன்னி மோகினிகளுக்கு கால் கொலுசு மல்லிகை சரி. வெள்ளைப் புடவை ஏன்? ஒருவேளை ...! அடிக்கடி இல்லையென்றாலும் அவ்வப்போது தோன்றி மறைகிறது உனக்கு முன் பார்த்த பெண்ணை ஒருவேளை கட்டியிருக்கலாமோ…
ஐ.எஸ்.சுந்தரக்கண்ணண்சொந்தங்களே சுமையானது சோகங்களே சுகமானது பந்தங்களே பகையானது பாசங்களும் பகல் வேசமானது நெருங்கிய உறவுகளும் நெருங்காது போனது விரும்பிய உறவுகளும் விரும்பாது போனது கனிந்த காதல் கூட கசந்து போனது நோய்களும் நொடிகளும் நோகாமல்…
August 14, 2008 • By
தாஜ்
தாஜ் காதல் உடை மோதல் நடை! மாண்பு உடை வீம்பு நடை கூட்டை உடை நேசம் உடை விவேக நடை வீர நடை உடை உடை நடை நடை! நவகாளி கண்ட முகுர்த்த நடை…
அகரம்.அமுதா மாலைப் பொழுது மலர்கள் மலர்ந்தாடும் சோலை நடுவினிலே துள்ளும் கலைமான்தன் உள்ளத் துறைபிணையை ஒட்டி உறவாடும் தள்ளி மயில்கள் தகதகக்கும் தோகையினைப் பூத்தாட விட்டுப் புயலை வரவேற்கக் கூத்தாடி நிற்கும் குழலொலியைத் தன்குரலில்…
கே. ஆர். மணி அந்தவார்த்தை தொலைந்துபோனது. தேடிக்கொண்டே போனதில் ஓற்றையடிப்பாதை முடிவுற்றது. வண்ணத்துப்பூச்சி உட்கார நினைத்த கடைசியிலை உதிர்ந்துபோனது மெல்ல வண்ணத்து பூச்சியும். காற்றின் கடைசி மூச்சு நின்று போனது. நீர் ஆவியாகி போனமணித்துளியில்…
ஒளியவன் பூக்கள் நிறைந்த பாதைக்கு ஆசைப்பட்டே பாதங்கள் பலவீனமாகிறது சின்னஞ்சிறு கற்களுக்கே சிதைந்து போகிறது பயணம் வாசகர்களுக்கு ஆசைப்பட்டே வாசிக்கப்படும் கவிதைக்கு வாழ்த்து சொல்ல ஆளில்லையெனில் பேனாவும் கண்ணீர் சிந்தி பொய்யாக அழுகிறது அள்ளி…
மண்குதிரைவன்முறை வெளியே எங்கும் செல்லவில்லை சில தூக்கமருந்துகளோடு கழிகிறது இந்த 24மணி நேரமும் வெயிலில் இயங்கிக்களைத்த இவ்வுலகம் நிலவில் மயங்கிக் கொண்டிருந்ததாம் வழக்கம் போல் வேறென்றும் நிகழவில்லை என் இல்லாமையால் உருவாக்கிவிட முடியவில்லை எந்த…
ஹெச்.ஜி.ரசூல் கறுப்புவடுவோடு கண்டுணர்ந்த பரிபூரணத்தின் பேரழகு உருண்டு திரண்டு வளர்ந்தும் கீற்றாய் சிறுகோடாய் தேய்ந்தும் காலம் பற்றிய அறிக்கையை வெளியிடும் பிறையின் கையெழுத்தை அதிசயித்துப் பார்க்கும் கண்கள். ஹவுளில் நிரம்பிய கண்ணீரில் ஒளுவெடுத்து புனிதப்படும்…
புதியமாதவிசுமைகளின் பாரம் தாங்காமல் மரக்கிளையில் அமர்ந்து ஆகாசத்தின் எல்லைகளை ஏக்கத்துடன் பார்க்கிறது நேற்றுவரைப் பறந்து திரிந்த அந்தப் பறவை. காதல் முத்தங்களின் கண்மூடிய தருணங்கள் மீண்டும் மீண்டும் பற்றி எரிய கொஞ்சம் கொஞ்சமாய் சிறகுகள்…
சித்தாந்தன் வலி மிகு இரவுகளை என் தோழில் சுமந்துகொண்டிருக்கிறேன் ஆணிகளறையப்பட்ட இதயத்திலிருந்துவழியும் பச்சை இரத்தத்தின் வெம்மை காலக்கிண்ணத்தை சாம்பலால் நிறைக்கிறது இரவைப்போல படியும் பனிப்புகாரை விலக்கிக்கொண்டு கூச்சலிட முடியாத கணங்களின் மேல் முள்வலையாய் மூடுகிறது…