அனந்த் உணர்வெனக் கூறுவ(து) உலகில் ஒவ்வொரு கணமும் காணும் காட்சியின் விளைவாய் நினைவிற் கிளர்ந்திடும் நுகர்வாம் அஃதே வனையும் கவிதையின் வழியே நுகர்வோர் உளத்தில் உவகையும் கவல்வும் அழுகையும் களிப்பும் தோற்றிக் கவிதையின் பயனை…
தீபம்கோபி வண்ண வண்ண கனவுகளில் வாழ்க்கையை தொலைத்துவிட்டு எண்ணங்கள் ஈடேறவில்லையென எதிர்மறையாய் நீ நினைத்து சின்னச் சின்ன சரிவுகளில் சிதைந்திட்டால்.... வெற்றி உன்னை விட்டுப்போகும். கடந்துவந்த பாதைகள் கரடுமுரடு ஆனாலும் உச்சிஏறி நின்றால்தான் உலகம்…
பவளமணி பிரகாசம் கண்ணீர் சொரியும் வானமே! கனம் குறைந்த கவலையா ? கருமை கொண்டாய் முகத்திலே அருமை தெரியா பேதையே! ஆதவன் பிரிவில் ஏக்கமா ? அதுதான் உனது துக்கமா ? வருவான் விரைவில்…
பிச்சினிக்காடு இளங்கோ எங்கள் சிறகை விரிக்க கொஞ்சம் வானம் வேண்டும் நாங்கள் காலகள் பதிக்க கொஞ்சம் நிலம் வேண்டும் சுவாசிப்பதற்காகக் காற்றும் அப்படியே... பின் வயிற்றுக்காகவும்தான் கழிக்கிறோம் ஆயுளை இவற்றுக்கான எங்கள் காலம் பிச்சைப்பொருளாய்..!.…
பனசை நடராஜன் நினைவுப் பெட்டகங்கள் நிறைந்திருக்கும் சுரங்கம், கனவுகளை நனவாக்க கற்றுத்தரும் அரங்கம்! இரக்கமும், வன்மமும் சுரக்கின்ற கேணி ! முயல முனைவோரை முன்னேற்றும் ஏணி ! பயிர்வாடக் கண்டு பதறுகின்ற பண்பினர்கள், உயிர்போகக்…
மாலதி ---- கோடி மணி நிலை ஒன்று அசையுமென்று பார்த்திருந்தேன். கதவு திறந்தபின்பு அழகுப் பொன்மணிகளிலே அசையவென்று நாக்கில்லை. ரஜபுதனப் பச்சையில் வைரப்புள்ளி ராஜாங்கச்சிவப்போடு ஊதாப்பட்டு மஞ்சள் சோளிக்கொரு மயிலாங்கி பாக்தாத் நகர்வீதிக் கடையோரம்…
சத்தி சக்திதாசன் சொல்லத் தெரியவில்லை சொல்லியும் தெரிவதில்லை சொந்தங்களின் நினைவுகளை சோதனை என்றும் தள்ள முடியவில்லை மண்ணுக்கும் விண்ணுக்கும் மனதால் ஒரு பாலம் கட்டி மந்திரவாசல் தன்னை திறந்து மயங்கும் நினைவுகளை ஏனொ மறக்கும்…
பட்டுக்கோட்டை தமிழ்மதி “எதற்கிந்த மல்லுக்கட்டல் ? எதற்கிந்தப் போராட்டம் ?” * கல்லைப் புரட்டி கல்லாகிப் போனவர்களே.... உங்களுக்கு நெம்புகோல் தத்துவம் தெரியுமா ? கல்புரட்டும் கம்பிக்கு சிறுகல்லால் முட்டுக்கொடுக்கும் உத்தி புதியுள்ளவனின் புரட்டு…
நாகூர் ரூமி அப்பாவுக்கு ரொம்ப வருத்தம் அவரைப்போல நானில்லை என அம்மாவுக்கும் ரொம்ப வருத்தம் அவளைப்போல நானில்லை என இப்படியெல்லாம் வருத்தப்பட வேறெவரும் வரமாட்டார் என்றாலும் எனக்குண்டு எப்போதும் சந்தோஷம் என்னைப்போலவே நானிருப்பதில். ----
நளாயினி தாமரைச்செல்வன் ! ____ உன் மெளனமான காதலே எனை வதை செய்யும் போது..! போதும்.... நீ மெளனமாகவே இருந்துவிடு. அழுவதாக சிாிப்பதாக சிந்திப்பதாக நாணுவதாக உனக்குள் நீயே என்னோடு பேசிக்கொள்வதாக அடடே எத்தனை…