திண்ணை

தமிழின் முதல் இணைய வாரப்பத்திரிக்கை

Current Issue: 20110529_Issue

Browsing Category

கவிதைகள்

கவிதைகள்

தமிழவன் கவிதைகள்-ஒன்பது

தமிழவன் நெரிசல் ரயில் நேற்று முன்தினம் வார்சாவில் ஒரு முதியவளைக் கண்டேன் பாலகனை ஏந்தி. பாலகன் நீலக்கண்கள் வானம் நோக்கி இதயத்தோடு உரையாடியபடி இருந்தாள் அவள் மொழியேதுமின்றி. குழந்தை அழக்கூடாதே என பயந்தேன் உருவமற்றவைகளைக்…

தீந்தழல் தோழியொருத்தி…!!!

சாந்தி மனோகரன் முட்களை உடலெங்கும் பதிய வைத்து - மென்மையாய் பூ முகம் காட்டி சிரிக்கின்ற செடியைப் பார்த்து சில நேரம் வியந்ததுண்டு...! என்னருகில் தோழியொருத்தி பூத்திருந்தாள்...! பூமுகம் மட்டும் பார்த்திருந்த எனக்கு அவளென்றும்…

அம்மாவின் கடிதம்!

ஈழநாதன் ! அம்மா....! முந்தாநேற்று வந்து சேர்ந்த உன் கடிதத்துடன், ஊரிற் பிள்ளையாரை துணைக்கழைத்து! உச்சியில் எழுதிய 'உ ' துர்க்கை அம்மனின் துணையை வேண்டி தடவி அனுப்பிய குங்குமம்! உறுப்பெழுத்தும் இன்றி கோழிக்கிளறலும்…

நாத்திக குருக்கள்

கி. உமாமகேஸ்வரி * உதடுகள் அனிச்சையாய் மந்திரம் உச்சரிக்க நனைந்த பூணூலாய் சுற்றிவரப் போட்டுக் கொண்ட வறட்டுக் கெளரவ வேலி. சந்நிதி இலக்கணம் மீறிய அடுத்த வீட்டு வம்பும் பார்வைப் பரிமாறல்களும் பார்த்துப் பார்த்துப்…

கவிக்கட்டு 10 -கதையாகிப் போனவளே !

சத்தி சக்திதாசன் என்னுடல் தழுவி குளிர்மையாய்க் கதைபேசும் இளங்காலைத் தென்றலது ; அவள் கைகள் அள்ளித் தெளிக்குமந்த குளிர்மையை கூட்டி வந்ததுவே ! பார்வையெனும் அம்பை நான் பார்த்திருக்கும் போதெ பாய்ச்சியவளே பார்த்த இடமெல்லாம்…

பறத்தல் இதன் வலி

மாலதி ---- சிறுகால் பதித்துவிட சிவப்பான வானத்தில் பொழுதுக்கும் இடமில்லை பறத்தல் இதன் வலி. சிறகெல்லாம் வலித்து நொறுங்கல் அஞ்சும். ஒளிந்தொலிக்கும் வசைகள் வடியும். அக்குள் இடுக்குகளின் புண்மீறி. இன்னும் பற சீக்கிரம் பற…

நிழல்

கற்பகம். ---- எங்கு சென்றாலும் பின்னாலேயே வருகிறதே எதற்கு இந்த நிழல் ? ? ஃ வெயிலில் பாதம் சுடுகிறதே என்று இதனில் ஒதுங்கத்தான் முடிகிறதா... துக்கம் அடைக்கிறதே கூடவே இருக்கிறதே என்று தோளில்தான்…

நிறம்

நெப்போலியன் எம்புட்டுத் திமிரிருந்தா எம் புள்ளய நெனச்சிருப்பா... கட்டுங்கடா வண்டிகள வெட்டுங்கடா அவிங்கள... வண்ணாந் தொற முழுக்க வழியுது ரத்த வெள்ளம் அடிச்சுத் தொவச்சதுல அம்பூட்டு தல போச்சு பண்ணையாரு ஒத்த மவன் மொன்னையன்…

கவிதைகள்…

பட்டுக்கோட்டை தமிழ்மதி (சிங்கப்பூர்) 1.கப்பல்... கப்பல்... அவன் சின்னஞ்சிறியவன் என்னுயிர் சேர்ந்தவன். நான் பூவரைந்து காட்டினால் பூவாய் மலர்ந்து புன்னகைப்பான். காளையை வரைந்தால் முட்டு என்று ஓடுவான். குருவியைத்தான் வரைய நினைத்தேன். அவன் கப்பல்…

அச்சம்

அருண்பிரசாத் சாரல்புகை படிந்த குன்றின் மேல் நீர் சொட்டும் கொடிகளின் ஸ்பரிசங்கள். நெகிழ்ந்து கசிகிறது மண் ஊடுருவும் வேர்களுக்கு மடியை விரித்தபடி. மெலிதாய் அச்சம் தருபவை பெருங்கற்கள் என்றேனும் சிற்பங்களாய் உறைந்துவிடலாம். ---- everminnal@yahoo.com