அருண் கொலட்கர் மொழியாக்கம் இரா.முருகன் 1 இங்கே நடந்ததொன்றும் அறியாமல், காலைச் சாப்பாடும் கிட்டாமல் இத்தனை நேரமும் தூங்கிக் கிடந்த குடிகாரன் கண்விழிக்கிறான். ஆளரவமில்லாத கூட்டுச்சாலைத் தீவில் கப்பல் மூழ்கிக் கரையேறியவனாகத் காலி மதுக்குப்பியை…
விஜயமோகனச்செல்வி செல்வரத்தினம் இலையுதிர்காலம் மீண்டும் துளிர்பிற்கான ஆரம்பம்!.. மனித வாழ்க்கையின் வட்டத்தை இங்கு மரங்கள் கற்பிக்கின்றன! குறுகியது வாழ்க்கை என்று உணர்ந்து வருந்தாமல்!.... வசந்தத்தில் துளிராகி பூவாகி காயோடு, கனியாகி என் கடன் பணி…
சத்தி சக்திதாசன் நண்பா உன் மடல் கண்டேன் நலமறிந்து மகிழ்வுற்றேன் தேவைகளைத் தேடித் தேடி தேய்ந்து போன பாதங்களுடன் தேங்கி நீ துவண்டு விட்டாய் என்றறிந்தேன் ஏன் நண்பா ? ஏக்கங்களை தூக்கியெறியும் ஏற்றம்…
அருண் கொலட்கர் மொழியாக்கம் இரா.முருகன் பழைய செய்தித்தாளில் கிழித்த பழுப்பேறிய துண்டுகள் விரிசல் கண்ணாடி விழுந்துவிடாமல் பிடித்து நிறுத்துகின்றன. அலமாரிக் கதவின் சதுரம் ஒவ்வொன்றும் பாதுகாப்பில்லாத சில்லுகளை, தொத்திக் கொண்டிருக்கும் கோணல் சதுரங்களை ஒட்டிச்…
தமிழாக்கம்: சி. ஜெயபாரதன், கனடா மூலம்: கவியோகி இரவீந்திரநாத் தாகூர் தமிழாக்கம்: சி. ஜெயபாரதன், கனடா இன்னிசைக் கீதத்தைப் பாடென்று என்னை நீ ஆணையிடும் போது எனது நெஞ்சம் பிளந்து பெருமிதத்தில் பூரிக்கிறது! உன்…
வை.ஈ. மணி அறிய அறிய அகன்றகன்று செல்லும் இறைவன் பதுக்கும் ஒளிப்பை வகையறுக்க அறிவை வளர்த்து அலையும் மனிதா அறிவே உனக்கு அழிவென்(று) அறிவாய். இகழும் குணத்தை எளிதில் பயின்று மகிழும் உனது மடமைதான்…
பா.சத்தியமோகன் 381. துறவியர் கோலத்தில் மறைந்திருக்கும் மலைமகளின் துணைவன் தானும் வீட்டிற்குள் புகுந்து நின்ற ஒப்பிலாப் பெருந்தொண்டர் கேட்குமாறு “இத்தனை நேரம் தாமதித்த காரணம் யாது” என உரத்துக் கேட்க கரிய கண்டம் மறைத்து…
வெண்ணிலாப்ரியன். ஒரு குடைக்குக் கீழே நடந்து கொண்டே இருந்தோம் ஒரு பக்கம் மழை மறு பக்கம் வியர்வை! அருகருகே அமர்ந்திருந்தோம் உன் முன்னே நான் என் பின்னே நீ! ஒன்றாக ரசித்து சிரித்தோம் நீ…
மதியழகன் சுப்பையா ---- ஒன்று இறகுதிர்க்கும் பறவை ஒன்று மரித்துப்போன மரக்கிளையில் அமர்ந்துள்ளது வலிய பறவையதை கொத்திச் செல்கின்றன சிறியவைகள் காம்பு பிரியும் காய்ந்த பூவைப்போல விழுந்துபடலாம் ஒரு நாள் அந்த வீர்யப் பறவை.…
சாமிசுரேஸ் காத்;திருப்புகளின் கொடிய சிறகுகள் நிரந்தரமாய் முகம் புதைந்து மரணச்சிசுக்களாயின மூக்கின் மயிர்க்குதிருக்குள் மரணமணம் புற்றுக்கள் வார்த்து மனஙு ; கொள்கிறது நான் நடக்கத்தொடங்கினேன் ஏன் கால்களுக்கடியில் முட்களாய் செதுக்கப்பட்டுக்கொண்டிருக்கிறது காலம் பாதை ஓரங்களில்…