விஜயமோகனச்செல்வி செல்வரத்தினம் போதும்!..போதும்!..மனிதா! உணர்வுகள் மரித்து! உறவுகள் வெறுத்து வாழ்கின்ற வாழ்வென்ன வாழ்வா ? சக்கரத்தோடு! சிறகுகள் பூட்டி! பறந்தோடும் வாழ்வென்ன வாழ்வா ? இயந்திரம் ஆனாய்!...இழந்தது…

விஜய மோகனச்செல்வி செல்வரத்தினம் 'தனிமையின் வெறுமைகளில் ஒவ்வொன்றாய் நினைவு வரும் செய்த பாவங்களும் செய்ய தவறிய உதவிகளும்!..அன்று உள்ளுணர்ந்து மனம் கேட்கும் இது வாழ்வின் விளிம்பா! சாவின்…

விஜயமோகனச்செல்வி செல்வரத்தினம் இலையுதிர்காலம் மீண்டும் துளிர்பிற்கான ஆரம்பம்!.. மனித வாழ்க்கையின் வட்டத்தை இங்கு மரங்கள் கற்பிக்கின்றன! குறுகியது வாழ்க்கை என்று உணர்ந்து வருந்தாமல்!.... வசந்தத்தில் துளிராகி பூவாகி…