தீபச்செல்வன்ஒரு கொத்துரொட்டிக்கடை இனந்தெரியாத பிணம் நீளும் அமைதி:யாழ்.நகரம். 01 எனது சைக்கிள் சந்தியில் குருதி வழிய வழிய உடைந்து கிடக்கிறது நாட்குறிப்புக்களை காற்று வலிமையாக கிழித்து போகின்றன எனது பேனா சிவப்பாகி கரைகிறது. மதிய…
தமிழாக்கம் : சி. ஜெயபாரதன், கனடாசிந்துமென் கண்ணீர்த் துளிகள் ஊடே உந்தன் வடிவம் தெரிகிறது இவ்விரவில் ! ஆயினும் இன்று நீ புன்னகை புரிவதைக் கண்டேன் ! எப்படிக் குறிப்பிடுவது காரணத்தை ? இனிய…
யெஸ்.பாலபாரதிங்கொய்யால… கூட்டம் போடு பழந்தமிழ் இலக்கியங்களில் புளங்காகிதமடை கூட்டத்தில் கலகம் செய் குழுசேர்ந்து குசுகுசுத்துக்கொள் புலியை விரட்டிய மறத்தியின் பால் குடித்தவனென மார் தட்டிக்கொள் யதார்த்தம் மாயா- யதார்த்தம் நவீனம் பின்-நவீனம் அரசியல் பேசு…
தமிழாக்கம் : சி. ஜெயபாரதன், கனடாஉன்னையே நினைக்கிறேன் ! மரத்தின் மீது படர்ந்து இரட்டைக் கயிறாகப் பின்னிடும் கானகக் கொடிபோல், உன்னைச் சுற்றி மொட்டு விடும் என் எண்ணங்கள் ! அகண்ட இலைகள் விரிந்து…
வைகைச் செல்வி நீராய்..... நிலமாய்..... காற்றாய்.....நெருப்பாய்.... வானம் தொட்டும் இயற்கை தேவதையின் சித்திரத் துகில் பறக்கும். காட்டுக்குள்.....கடலுக்குள் பூ விரிக்கும் வாசத்தில் கண்ணின் ஈரத்தில் சூடான மூச்சுக்குள் உயிருக்குள் உயிராய்க் கலந்து உறவாடி மண்ணைத்…
தாஜ் உயிர்... தறித்தவர்களுக்கெல்லாம் சுவாசமட்டுமல்ல தேவைகளின் தொடர் நீளம். இன்றைய கணக்கில் நித்தம் உயிர் பேணும் உன் கடிதமும் இல்லை. நாம் அறியா நொடிகளில் கூறுகளின் வழியே பொசுக்கும் உஷ்ணம் இருத்தலுக்கோர் சோதனை. காலமும்…
மு இராமனாதன் பிரம்மனுக்கு நான்கு தலைகள் மகிஷாசுரமர்த்தினிக்கு பதினாறு கரங்கள் கலியுகக் கடவுளுக்கோ கரங்கள் ஆயிரம். நல்லுலகிற்கு வெளியேயும் தமிழ் கூறப்படுவதை தெய்வம் அறியும். அவர்களை ஆட்கொள்வது தம் கடனென்றும். மாருதங்களையும் சமுத்திரங்களையும் தாண்டி…
அன்புடன் யுனித்தமிழ்க் குழுமம் ஆறுதல் பரிசுக்குரிய காட்சிக்கவிதை 1 காட்சி வடிவம் இங்கே "அருவி" உலகத்து மாந்தர்களின் உள்ளத்து அன்பெல்லாம் ஒன்றாகத் திரண்டு வந்து அருவியெனப் பொழிந்ததுவோ! அன்புக்கு அளவில்லை; அருவிக்கோ அணையில்லை! கட்டுப்பாடின்றித்…
ஹெச்.ஜி.ரசூல் இந்த முறை பேச்சு எழுந்த போது மெளனத்தால் சாடைகாட்டி பதுங்கிப் பின்வாங்கி எனக்குள் ஒடுங்கிக் கொண்டேன். ஒடுங்கிக் கொண்டதை முற்றிலும் முழுசாய் பயன்படுத்தி கூர் தீட்டிய ஆயுதங்களை என்மீது பிரயோகித்தாய் விரல்நுனிகளைப் பிளந்து…
July 5, 2007 • By
வ.ஐ.ச.ஜெயபாலன் வண்ன ஆடைகளை வானெங்கும் வீசிவிட்டு அம்மணச் செஞ் சூரியன் அரபிக் கடல் இறங்க ஆகாச விளிம்பு பற்றும். நாமும் பகலின் பல்லக்குத் தூக்கி களைத்துப்போய் இருந்தோம். கிளர்ந்து குன்று தளுவும் முகிலின் ஈரக்…