September 24, 2002 • By
பூரணி
பூரணி உதயம் (கிராமம்) இருளும் ஒளியும் சங்கமிக்கும் இரவோ காலையைப் பிரசவிக்கும் கிழக்கே செந்நிற விரிப்பிடையே கிழமை குழந்தை பிறந்திருக்கும். எங்கோ சேவல் குரலெழுப்பும் ஏற்றப் பாட்டின் இசை கேட்கும் கிராமம் இயக்க மடைந்துவிடும்…
September 24, 2002 • By
அனந்த்
அனந்த் எல்லாமே இந்நாட்டில் மோசம்- எனக்(கு) ... என்றுதான் கிட்டுமோ அமெரிக்க வாசம் ? (எல்லாமே இந்நாட்டில்...) பள்ளிசெல் லும்அந்த நாளாய் - இந்தப் ... பாழும் நினைப்பெனைக் கொட்டுது தேளாய் மெள்ள வளர்ந்திட்டேன்…
அலர்மேல் மங்கை கண்ணாடி சன்னல்கள் வைத்த படிக்கும் அறை சுற்றிலும் வேப்ப மரமும், மேப்பிள் மரமும் வீட்டின் பின்னே காடு கதை எழுத கணினி இசையுடன் கூடிய எழுதும் இடம் அலுப்படைகையில் சன்னல் வெளியே…
September 17, 2002 • By
ருத்ரா
ருத்ரா ஏன் உடைத்தாய் பெண்ணே இந்த சிலம்பை ? உடைந்து வெடித்து சிதறி காலப்பரல்கள் ஒவ்வொன்றிலும் நீ..நீ..நீ.. நீயே தான். பிரபஞ்சம் தன் கர்ப்பப் பையை முதலில் திறந்தபோது விஞ்ஞானிகள் அதை 'பிக் பேங்க்…
பவளமணி பிரகாசம் கடு கடுவென்று முகமிருக்கு, சிடு சிடுவென்று பேச்சிருக்கு. உப்புப் போட கவனமிருக்கு, சூடாக காப்பி போட்டிருக்கு. கொலுசில் இளமை ஒலிக்குது, கொஞ்சல் மட்டும் விலக்குது. பாட்டில் சரச சங்கேதம் புரியுது, பார்த்தால்…
நம்பிராஜன் திண்டிவனம் பக்கம் திருவக்கரை வக்கரை போனால் அக்கரை போகலாம் கல்மரங்கள் முளைத்த காடு அங்கேதான் மும்முகம் கொண்ட மூலஸ்தான லிங்கம் வக்ர தாண்டவத்தில் நடராஜர் விரும்பியது கைகூடும் வக்ரகாளியிடம் வேண்டிக்கொண்டால் ஒரு ஒளவை…
விக்ரமாதித்யன் நம்பி கடலின் கூப்பாடு சும்மா இல்லை மேகங்கள் திரண்டு வந்து பெய்யும் மழை பாறைகளில் மோதி வரும் நதி கண்ணகித்தாய்க்கு தெரியும் மேகலைச் செல்வி அறிவாள் மாதவிப் பூங்கொடியின் துயரம் கானல் வரியிலிருந்தே…
September 17, 2002 • By
இளங்கோ
இளங்கோ 1. தண்ணீரில் தத்து மூன்றாம் தத்துக்கடந்தால் வாழ்வு நீரில் சுபமாம் அம்மா சொல்வாள் அடிக்கடி நீரைக்கண்டு மனது துள்ளி மழலையாகும் ஆனபோதும் பயம் மறந்து நீராடியதில்லை ஒருபோதும் 2. கீரிமலைக் கேணியில் பாசிவழுக்கி…
September 17, 2002 • By
அனந்த்
அனந்த் வந்ததொரு இடிமுழக்கம் இன்று டுண்டுடுடூ டுண்டுடுடூ என்று ....... எந்தன்உடல் படபடக்க ....... எழுதிவைத்தேன் கரம்நடுங்க 'தந்தனத்தா ' சந்தமிது என்று! ****** ஆருமில்லா நேரமாகப் பார்த்து ஆறுவருட ஆசையினைத் தீர்த்து .......…
நந்தா நா வேலூர் ஆயிற்று - ஆண்டுகள் இருபத்தைந்து நாம் இருவர் கரம் பற்றி. அன்று போல் இன்றும் - நீ இனியும் இது போல் வேண்டாம் - நான் உன்னால் மட்டுமே சாத்தியம்...…