திண்ணை

தமிழின் முதல் இணைய வாரப்பத்திரிக்கை

Current Issue: 20110529_Issue

Browsing Category

கவிதைகள்

கவிதைகள்

வாழ்க்கை

கற்பகம் இளங்கோவன். ---- யாருமறியா முகூர்தத்தில் ஜனனம் யாரோ வகுத்த சாலைகளில் பயணம் எவராலோ எழுதப்பட்ட விவரமில்லா விதிகள் எதற்காகவோ எந்த நேரமும் அர்த்தமில்லாத தேடல்கள் ஏவப்பட்ட ஏவுகணைபோல நிர்ணயிக்கப்பட்ட இலக்கு கூண்டுக்கிளியின் குரலைப்போல…

வீடு

றகுமான் ஏ. ஜமீல் பறவைகளினதும் பாம்புகளினதும் கூடுகள் பற்றிய கனவுகள் போலவே எங்களது கனவும் வீடாகவே இருந்தது. அப்பா கொல்லன் உலையில் ஆயுளைக்காய்ச்சி அம்மா பன்பிடுங்கி தன்னை இழைத்து நான் பிறதேசமொன்றில் குப்பைகொட்டி ஒவ்வொரு…

பெரியபுராணம் – 48 – திருநாவுக்கரசு நாயனார் புராணம்

பா. சத்தியமோகன் திருநாவுக்கரசு நாயனார் புராணம் சுந்தரமூர்த்தி நாயனார் துதி 1265. நேசம் நிறைந்த உள்ளத்தால் நஞ்சு பொருந்திய அழகிய கழுத்துடைய சிவனடியார் பெருமையினை எல்லா உயிரும் தொழுது ஏத்துவதற்காக தேசம் எல்லாம் உய்வதற்காக…

பால பருவம்

பவளமணி பிரகாசம் இல்லை கவலை முதலில் இல்லை கவலை முடிவில் இவ்விரண்டும் எல்லைகள் இடையிலே தொல்லைகள் சின்னத் தலைகள் பெரிய கற்பனைகள் நிறைய ஐயங்கள் எண்ணற்ற வினாக்கள் பலமான ஊகங்கள் பிரம்மத்தின் பிம்பங்கள் பரிசுத்த…

கீதாஞ்சலி (31) ஏற்று அன்புச்சுடர் விளக்கை! ( மூலம்: கவியோகி இரவீந்திரநாத் தாகூர் )

தமிழாக்கம்: சி. ஜெயபாரதன், கனடா ஒளி! எங்கே உள்ளது ஒளி ? ஏற்று அந்த ஒளி விளக்கை, ஆசைச் சுடர்விட்டு எரிந்திட! விளக்கு மட்டும் உள்ளது அங்கே தீப்பொறி துள்ளாமல்! அதே போல் ஒளியில்லா…

சினத் தாண்டவம்

அழகர்சாமி சக்திவேல் கைகேயி கோபம் கணவனே நாசம் கெளரவரின் கோபம் மாபாரத நாசம் இஇராவணணின் கோபம் இலங்காபுரி நாசம் இட்லரின் கோபம் இவ்உலகே நாசம் மாபாவ ஆணவம் மனச்செருக்கு கொண்டோர்க்கு தலைக்கனம் தந்துபின் தாழ்வுறச்…

அவசரம்

மு பழனியப்பன் பரபரப்பான சாலை முந்துதலில் பறந்து போன தொப்பி பேருந்தின் நெருக்க வேதனையில் படியில் பயணம் பறிபோன ஒற்றைக்கால் செருப்பு அலுவலக வேலை நேரம் முடிந்ததும் விரட்டும் இரவுக் காவலாளி ரயில் வர…

பச்சை மிருகம்

கவிநயா கண்டதும் கொண்ட காதல் போல் சிலரைக் கண்டதும் விழித்துக் கொண்டு உறுமும் மிருகம் அதோ அவளைக் கண்டால் இந்தப் பச்சை மிருகம் இலேசாக அசைந்து கொடுக்கும் இதோ இவனைக் கண்டால் காலைத் தூக்கத்தை…

அவனது கவிதைகள்

பாலு மணிமாறன் நடுவிலிருந்து கடைசியிலிருந்து எப்படியிருந்தோ துவங்கிவிடுகின்றன அவனுக்கான அவனது கவிதைகள். அவனைக் கேட்காமலே தம்மைத் தாமே எழுதியும் கொள்கின்றன. அவன் உடுத்தி விடும் ஆடைகளையெல்லாம் கழற்றி எறிந்துவிட்டு ஒரு குழந்தை மாதிரி அவை…

பிரிவோம்…சந்திப்போம்!

பாலு மணிமாறன் நாம் ஒரு முறை சந்தித்தோம்... முற்றிலும் மீழ்கி விடுவோமோ... அஞ்சும் அளவு அன்பின் சக்தி ஆக்கிரமித்தது. உணர்வுகள் கொப்பளித்து, கொப்பளித்து குளிர்ந்தது. பெருத்த மேகங்களுக்கு பின்னிருந்து விரல் நீட்டின நம்பிக்கை ரேகைகள்.…