தீபச்செல்வன் சிகரட் நண்பன் வாகனங்கள் புகைத்தபபடி போய்க்கொண்டிருந்தது எனக்கு ஒரு சிகரட் வேண்டும் என்றான் நவராஜ் அல்லது என்னிடம் இருபது ரூபா இருக்கிறது வா ஒரு சிகரட் புகைப்போம் என்றான். கடையின் மேல் மாடியிலிருந்து…
பாவண்ணன் 1. சுயசரிதை நெருங்கி இருந்த நாற்காலியில் குளிரும் பனியும் தழுவும் இரவின் தனிமையில் தன் நெடுங்கதையைச் சொல்கிறது தோட்டத்து மரம் தன் இளமையின் எழுச்சியை அழிந்துபோன சகமரங்களின் சரித்திரத்தை ஒற்றை இடையிலிருந்து புடைத்து…
ராம செல்வி எனது மூன்று வயது மகள் என்னோடு பேச மறுக்கிறாள் நான் வம்படியாக தூக்கினாலும் விலகிகொண்டு வெறுப்பாய் பார்கிறாள் அம்மாவே உலகம் என்று ஆகிக்கிடந்தவள் சுவரின் மூலையில் சோர்ந்து கிடக்கிறாள் என் இரண்டாவது…
தமிழாக்கம் : சி. ஜெயபாரதன், கனடாநேரம் முழுவதிலும் அப்பாவி தன்னையே - உள்ளம் நினைத்து மறுகுதடி தங்கமே தங்கம் ! தீர ஒரு சொலின்று கேட்டு வந்திட்டால் - பின்பு தெய்வ மிருக்குதடி தங்கமே…
தமிழாக்கம் : சி. ஜெயபாரதன், கனடாநள்ளிரவின் ஆழ்ந்த இருட்டில் உலக இன்பத்தை உதறிச் செல்வோன் உரைத்தான்: "இல்லறத்தைத் துறந்து விடுவேன் இறைவனைத் தேடிக் காண ! சிறையிலிட்டு என்னை எவன் இங்கே அடைத்துள்ளான் ?"…
கருணாகரன்போக மறுத்த வெளிச்சம் பகலில் வந்த வெளிச்சம் விளையாடியது எங்கும் குழந்தைக் குதூகலத்தின் மணிகள் மின்ன அது கொண்டு வந்த பொம்மைகள் பூமியெங்கும் சித்திரங்களாயின பெய்யும் நிழலோடு வந்த வெளிச்சம் தங்கியது ரகசியமாய் இலைகளினடியிலும்…
ருத்ரா முத்தமழையை கவிதைகளாக்கி முழக்கமிட்டிருக்கும் ஒரு கவிஞருக்கும் விமர்சனம் என்ற பெயரில் அதற்குவர்ணக்குடை பிடித்து காக்காய்பொன் மினு மினுப்புடன் வார்த்தைகளில் சாமரம் வீசியிருக்கும் மதிப்பிற்குரிய இன்னொரு கவிஞருக்கும் என் மனங்கனித்த பாராட்டுகள். எச்சில் முத்தம்…
ரஜித் உடல் ஒன்று ரத்தம் பொது உறுப்புகளுக் கிடையே ஏன் வெறுப்பு? நதிகள் பல நீர் பொது பயிர்களுக் கிடையே ஏன் பகை? மொழிக்குத் தக்கபடி எழுத்துக்கள் வேறு ஆனால் ‘சத்தியம்’ ஒன்று எழுத்துகளுக்…
கே.பாலமுருகன்அடுக்குமாடி வீடுகளின் வாசலில் யாராவது காலணிகளைத் தேடிக் கொண்டு வரவில்லையென்றால்தான் ஆச்சர்யம்! 3ஆவது மாடி சிவகுமார் அண்ணனின் காலணி 4ஆவது மாடியின் வாசலில் எங்காவது சிரித்துக் கொண்டிருக்கும்! ஒவ்வொரு நாளும் காலணியைத் தேடிக் கொண்டு…
பாவண்ணன் 1. புன்னகையின் வெளிச்சம் இறவாணத்து மூலையில் ஒரு கையுடைந்த மரப்பாச்சி கிடைத்தது அவளுக்கு கழுவித் துடைத்த தருணத்தில் கருமையின் அடர்த்தி கரைந்து ஒட்டியிருந்த பிள்ளைக் கனவுகள் உதிர்ந்தன ஆனந்தச் சிரிப்புகளும் அளவற்ற ஆசைகளும்…