நட்சத்ரன் நாற்காலியில் எதிரெதிரே அமர்ந்து பேசிக்கொண்டிருக்கிறோம் உன் இதழ்வரிகளை நானும் என் இதழ்வரிகளை நீயுமாய்ப் படித்தபடி பின் உன் புருவ நேர்த்தியை நானும் என்னதை நீயுமாய் கண்களால் சிலாகித்திருக்கிறோம் எங்கெங்கோ போய்த்திரும்புகிறது நம் பேச்சு…
சத்தி சக்திதாசன் புவியினிலோர் மானிடவாழ்வு அடைந்ததும் புரியாத மந்தையுள் கலந்ததும் - நானின்று தேவைகளைத் தேடி ஒடுவதும் ; நாளும் தாளாமல் வேதனையில் மூழ்குவதும் - என்னவொரு விந்தையென்று கூறாயோ ? கவியிலோர் காதல்…
கவியோகி வேதம் பார்க்கின்ற போதிலே தேனாகப் பேசியே, ....பணம்தன்னைக் கறக்கும் ஒருவன்; பாராத போதிலும் உள்நெஞ்சில் அன்பினைப் ....பாகெனச் சொரியும் ஒருவன்; நேரெதிர் துருவத்தில் நிற்கின்ற இவரைஎன் ....நெருக்கத்தில் கொணர்ந்த தென்னே ? ...நெடிதுயர்ந்த…
February 19, 2004 • By
பாஷா
பாஷா நீ மீண்டும் மீண்டும் புறம் தள்ளியபோதும் பள்ளம் நோக்கி பாயும் நதியாய் உன்னிடத்தில் வாசம் செய்யமட்டுமே என் அன்பு வருகிறது! நீ துயருற்றதருணங்களில் பல்கிபெருகி திசையாவும் கரம்நீட்டி தூக்கிசெல்கிறது என்னை உன்னில்! உறக்கம்கலையும்…
சத்தி சக்திதாசன் மனதில் ஒரு ராகம் இசைப்பது மானிடம் எனும் ஒரு கீதம் ஏனதன் ஓசையிலெ நிசப்தம் ? இதயத்தின் ரேகைகள்-அதில் இழைந்திடும் இரக்கத்தின் வாசம் வீசிடும் சுகந்தத்தில் மட்டும் விளங்காத நிசப்தம் மரத்தின்…
சத்தி சக்திதாசன் நேற்றைய அன்பு மழையிலே இன்று நெஞ்சத்தில் பூத்தவளே ! பிறந்தது முதல் என்னோடு பின்னியிருந்த தூக்கத்தை மறைத்து விட்ட மாயமென்ன மந்திரத்தைச் சொல்லாயோ ? நான் பிறந்த காரணத்தை நானறியும் முன்பே…
கவிநயா உனக்காகப் பல கோடி தீபங்கள் ஏற்றி வைத்தேன் உள்ளே இழுத்து விட்ட ஒரே மூச்சில் அணைத்து விட்டாய் வரவேற்க வண்ண வண்ணக் கோலங்கள் போட்டு வைத்தேன் நுழைகையிலே கால்களினால் மிதித்துக் கலைத்து விட்டாய்…
பத்மா அரவிந்த் ஐந்து அறை உண்டு- ஆளுக்கொரு கணிணி என அனைத்தும் உண்டு திரும்பிய இடமெல்லாம் இசை வழிய விரும்பி இனைத்திட்ட ஒலிபெருக்கி உண்டு ஜன்னலோரம் சிவப்பு மலர்சொரியும் டாக்வுட்டும் செர்ரி மரமும் உண்டு…
கோ.கணேசன் வாழ்வியல் மாற்றங்களில் தெரியாமல் பெற்றவைகளை விட தெரிந்தே விற்றவைகள் அதிகம் அறியாமல் தேடியவைகளை விட அறிந்தே தொலைத்தவை அதிகம் குறும்புச் சிறகுகள் பள்ளியில் ஆசிரியருக்காக உதிர்த்தவை கற்பனைத் துளிகள் படிப்பில் பாடத்திற்க்காகச் சிதறியவை…
வை.ஈ. மணி ஐந்தையும் குழைத்து ஐம்பு லனாக்கி ஐந்தையும் அவனிக் களித்து மனிதர் போற்றிடும் இறைவன் புதிர்போல் பாரில் சேற்றினில் முளைக்கும் செந்தா மரைபோல் உடலெனும் அழுக்கை உறையாய்ப் பூண்டு குடத்தினுள் விளக்காய் குன்றி…