ரமேஷ் கல்யாண்

ஒரு மின்சாரக் கம்பத்தின்
கீழே
குப்புறக் கிடக்குதொரு காகம்

அண்டவிடாமல்
கரைந்து துரத்துகின்றன
அதன் உறவுகள்

ஓரிருமுறை அலகால் கொத்தி
அசைத்து தோல்வியுறுகிறது
ஒரு காகம்

கொஞ்ச நேரத்தில்
யாருமற்றுக் கிடக்குதந்தக் காகம்.
சிறகில் உறைந்த உயிர்

திடுமென்று கிளம்பிய
மெல்லிய காற்றொன்று
போகிற போக்கில்
அதன் சிறகுகளை சிலுப்பி
அசைத்துவிட்டுப் போகிறது

வசீகர் நாகராஜன்

என் சுவையறிந்து,
அளவாய்க் கலக்கின
தெருமுனைக்கடைத் தேநீர் !

தினசரி பேருந்து
ஜன்னலேரோப் பெண்ணின்
சிநேகப் புன்னகை !

யாரும் விதைக்காமல்
தோட்டத்தில் துளிர்விட்ட
பாகற்காயின் இனிமை !

அந்நிய தேசத்தில்
எதிர்பாராது செவிப்படும்
அவரவர் தாய்மொழி !

மழையும்,வெயிலும்
சேர்ந்தடித்த இளமாலையின்
மயக்கும் வானவில் !

தன் உணர்வே வார்த்தையாகையில்
பூவாய்த்
தைத்திடும் கவிதை !

மனதின் தாழ் களைந்து
நானே நானாய்
மாறியழ இரு தோள் !

உணரும் சில கணம்,
உயிர் மலரும் மறுபடியும் !

vasikar@yahoo.com